بطری به ظرف دراز قامت و گردی گفته می‌شود که گردن آن از بدنه‌اش باریک‌تر باشد. امروزه جنس بطری‌ها معمولا از شیشه یا پلاستیک ولی در گذشته اغلب از سفال یا سنگ بوده‌است. بطری نیزه‌داران که متعلق به قرن ۱۲ میلادی است لعاب‌دار سفید با بدنه استوانه‌ای که دارای گردنی بلند و دهانه‌ای لُب دار است که هر لُب با چهره‌ی فردی تزیین شده‌، بدنه استوانه‌ای شکل آن نیز با نقوش برجسته‌ای از مردان باریک و بلند با لباس و چکمه‌های بلند تزیین شده‌است. بطری‌ها عموما برای نگه‌داری مایعات به کار می‌روند و مصارف دارویی، بهداشتی، شیمیایی و غذایی داشتند و دهانه آن‌ها با یک سرپوش یا چوب‌پنبه بسته‌ می‌شد. نمونه مشابه این بطری در موزه ایران باستان نگه‌داری می‌شود.
این بطری توسط دستان سرامیک از جنس سفال با پخت ۸۵۰ درجه و لعاب فیروزه‌ای در‌پخت ۹۵۰ درجه بازسازی شده است.